Zaczarowany Kociołek Margo

Wiem, dawno mnie tutaj nie było.

Bardzo przepraszam wszystkie odwiedzające mnie dobre Duszki, których nie znam i te które upominają się o moją obecność na blogu.

Niestety, ostatnimi czasy czas przepływa chyba szybciej niż powinien, gdyż jak chciałabym zasiąść do kompa to już jest tak późno, że się nosem podpieram, aby nie zasnąć na stojąco. WIem, głupie tłumaczenie, jednak narosło sporo różności z którymi muszę się uparać. A Krasnal mój rośnie i też potrzebuje większego zainteresowania swoją osobą, tak więc zapas czasu się skurczył dość znacznie. Jednak staram się mimo wszystko znaleźć choć chwilkę i podecoupage'ować ociupeczkę, gdyż wirus decu mnie nie opuścił.

Przedstawiam więc... kolejne damy, które opuściły mój mały decoupage'owy warsztacik jakąś chwilę temu...

Mam pewną Panią Damę sporych rozmiarów, bo obraz o wym. ok.45x30, niestety pojawi się na blogu za czas jakiś dopiero. Powodem jest, że nie została jeszcze podarowana, a powstała na specjalne zamówienie i mam nadzieję, że się spodoba... W związku z powyższym fotka za pewien czas, bo przyszła właścicielka zagląda tutaj i może wyniuchać. 

Następną panią jest pewna romantyczna dama w różach... w decoupage 3D.

Tu lepiej widać efekt 3D.

A tu dama, która bardzo mi przypomina dosyć bliską mi osobę. Jak na nią patrzę mam wrażenie, że to jej "przodkini"... dacie wiarę. Obrazek powstał na "bazie" pędzla czyli nadzwyczajny malarski decu...

Dziękuję za odwiedziny, komentarze i za to, że o mnie pamiętacie i że tutaj zaglądacie.

Pozdrawiam serdecznie.

Każda z nas, jako mała dziewczynka, miała ogromną ilość marzeń i pomysłów na swoją przyszłość.

Ja jak pamiętam min. chciałam zostać majtkiem na statku, mechanikiem samochodowym, myśliwym czy kierowcą rajdowym. Jednak również jednym z marzeń była chęć damą być... 

Ubierać się w piękne strojne suknie, nosić piękną biżuterię i pantofelki jak z bajki, ale cóż nie wszystkie marzenia się spełniają. Są jednak po to, aby żyć, bo podobno nie mając marzeń nie ma po co. Uwielbienie do takich pięknych sukien z dawnych lat zostało u mnie po dzień dzisiejszy.

Tak bujając w marzeniach i pełna natchnienia udłubałam obraz z piękną damą i jestem w trakcie kolejnych, które przedstawię w późniejszym terminie, bo jeszcze nie wyszły na światło dzienne z mojej pracowni.

Obraz powstał na płycie, w 3D, z wykorzystaniem past strukturalnych, co moim zdaniem dodało mu większego efektu. Dama wygląda bardzo naturalnie i żywo. Szkoda tylko, że tego nie można zobaczyć dokładnie na zdjęciach.

W troszkę innym świetle

Dama aż się prosiła o zdjęcie w sepii

i w czarno-białej oprawie również jej do twarzy

Asket mam nadzieję, że Twoja szkoła nie poszła na marne.

Jest ciepło i słonecznie.

W takiej atmosferze nachodzi mnie wspomnienie pięknych uliczek w Paryżu.

Nie mówię tutaj o nowoczesnych jego dzielnicach, tylko właśnie starych z pięknymi kamieniczkami, gdzie podwórka przypominają małe ogrody z ławeczkami dla mieszkańców.

Uliczki pełne małych sklepików z wszelakimi dobrami, tabaki, kafejki i kawiarenki, gdzie ludzie przesiadują nie tylko w interesach bądź ze znajomymi.

Kafejki, w których można usiąść poczytać gazetę czy książkę, poobserwować przechodniów i nikt nikogo nie wygania, bo siedzi tam gadzinami przy jednej kawie czy napoju. 

Są tacy stali bywalcy swoich kawiarenek, którzy zawsze przychodzą o dnej porze i wykradają chwilkę tylko dla siebie, odpoczywając i oddając się np. lekturze.

 Klimat w typie uroczego, w moim mniemaniu, filmu "Amelia".

Wyjątkowo francuski...

Wspomnienie to natchnęło mnie na stworzenie choćby minimalizacji takiego klimatu..., który był zawsze dla mnie urokliwy i jedyny w swoim rodzaju. Czegoś, czego zawsze brakowało i brakuje mi u nas...

Tajemnicze damy właśnie w takich kawiarenkach upewniły mnie w powstaniu właśnie takich obrazków.

Pierwszy obrazek

Zadumana dama w przybliżeniu...

Drugi obrazek

Druga zadumana dama z bliska

Ponownie dwie damy, ale każda w innej kafejce